X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد



برترین های برزیل
برترین های برزیل
ادسون آرانتس دو ناسیمنتو (به پرتغالی: Edson Arantes do Nascimento) ملقّب به پله (Pelé) (زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰ در ترس کوراسائویس) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال برزیل
Pelé Africa do Sul Cropped.jpg

ادسون آرانتس دو ناسیمنتو (به پرتغالی: Edson Arantes do Nascimento) ملقّب به پله (Pelé) (زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰ در ترس کوراسائویس) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال برزیل است. پله در دوران بازیکنی خود سه جام جهانی را کسب کرد و رکوردهای بسیاری را شکست (از جمله اولین بازیکنی که ۱۰۰۰ گل به ثمر رساند). از القاب دیگر او «او ری» (شاه) و «پرولا نگرا» (مروارید سیاه) بودند. او عموماً به عنوان بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ جهان شناخته می‌شود.

او ضمن مهارت بازی به عنوان هافبک یا مهاجم، مهارت کامل بازی با هر دو پا را داشت. تمام‌کننده‌ای قهار بود، دریبل‌زنی بی‌نظیر و پاسوری به یاد ماندنی. او حتی – به عنوان یک فوروارد – تکل‌زن قهاری نیز بود. سرعت و قدرت شوت او از معروف‌ترین ویژگی‌هایش هستند.

او در دوران حرفه‌ای خود در چهار جام جهانی بازی کرد و موفق به کسب ۳ جام جهانی (۱۹۶۲،۱۹۵۸ و ۱۹۷۰) شد. در جام‌جهانی ۱۹۵۸ سوئد او با ۱۷ سال سن جوانترین بازیکن برزیل بود و موفق شد با گلزنی در فینال برزیل را قهرمان جهان کند. در جام جهانی ۱۹۶۲ در دومین بازی برزیل برابر چکسلواکی مصدوم شد و نتوانست برزیل را در دیدارهای بعدی همراهی کند. در جام جهانی ۱۹۶۶ نیز مصدومیت باعث شد تا تنها در دو بازی برای برزیل بازی کند و برزیل این بار در همان مرحلهٔ گروهی حذف شد. ولی در جام جهانی ۱۹۷۰ با قدرت بازگشت و با گلزنی در فینال برابر ایتالیا علاوه بر کسب جام قهرمانی یکی از معدود بازیکنانی شد که در دو فینال جام جهانی گلزنی کرده‌اند. او موفق شد در چهار دوره پیاپی جام جهانی گلزنی کند. پله در پایان دوران بازیگری خود ۱۲۸۱ گل به ثمر رساند. او تمام دوران فوتبال خود را در باشگاه برزیلی سانتوس بازی کرد و تنها در سال‌های آخر به آمریکا رفت تا برای کوسموس بازی کند. بعد از بازنشستگی در ۱۹۷۷ او به عنوان شخصیتی ورزشی فعالیت کرده‌است و مدتی وزیر ورزش برزیل بوده‌است. و اولین بازیکنی است که از فیفا جایزه افتخاری بهترین بازیکن جهان را دریافت کرده، این اتفاق در سال ۲۰۱۴ میلادی رخ داد که در آن شب کریستیانو رونالدو موفق به کسب جایزه بهترین بازیکن جهان در سال ۲۰۱۳ شد و در همین مراسم به صورت افتخاری یک توپ طلا نیز به پله داده شد

ادسون آرانتس دوناسیمنتو ملقب به پله (زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال برزیل است. پله در دوران بازی‌گری خود سه جام جهانی را کسب کرد و رکوردهای بسیاری را شکست (از جمله اولین بازیکنی که ۱۰۰۰ گل به ثمر رساند). از القاب دیگر او «او ری» (شاه) و «پرولا نگرا» (مروارید سیاه) بودند. او عموما به عنوان بزرگ‌ترین بازی‌کن تاریخ جهان شناخته می‌شود.

 

او ضمن مهارت بازی به عنوان هافبک یا مهاجم، مهارت کامل بازی با هر دو پا را داشت. تمام‌کننده‌ای قهار بود، دریبل‌زنی بی‌نظیر و پاسوری به یاد ماندنی. او حتی - به عنوان یک فوروارد - تکل‌زن قهاری نیز بود. سرعت و قدرت شوت او از معروف‌ترین ویژگی‌هایش هستند.

 

او در دوران حرفه‌ای خود سه جام جهانی را کسب کرد و ۱۲۸۱ گل به ثمر رساند. او تمام دوران فوتبال خود را در باشگاه برزیلی سانتوس بازی کرد و تنها سال‌های آخر عمر را به آمریکا رفت تا برای کوسموس بازی کند. بعد از بازنشستگی در ۱۹۷۷ او به عنوان شخصیتی ورزشی فعالیت کرده‌است و مدتی وزیر وزرش برزیل بوده‌است.

 

پله یا به عبارتی ادسون ارانتس دونا سیمونته ستاره سابق فوتبال جهان متولد 23 اکتبر 1940 میلادی در Três Coraç?es (MG), Brazil میباشد . پله را بسیاری از کارشناسان خبره فوتبال جهان برترین و بزرگترین فوتبالیست تاریخ جهان می نامند . کسی که در 17 سالگی تونست تیم برزیل رو برای اولین بار قهرمان جهان کند . در واقع لقب پله در دنیا "The King of Football" سلطان فوتبال و در جایی دیگر هم به "The King Pelé" یا سلطان پله معروف میباشد . وی همچنین لقب Footballer of the Century یا همون برترین فوتبالیست قرن رو هم از سوی فیفا از ان خودش کرده است . وی همچنین عنوان Athlete of the Century یا همون برترین ورزشکار قرن رو هم از سوی کمیته بین المللی المپیک برای خودش اختصاص داده . پله همچنین یکی از اعضای National Soccer Hall of Fame یا تالار افتخارات فوتبال هم میباشد . وی همچنین تنها فوتبالیستی در جهان میباشد که تونسته در دنیای حرفه ای فوتبال بیش از 1000 گل به ثمر برسونه البته به احتمال فراوان روماریو ستاره دیگری از برزیل هم که الان به مرز 999 گل رسیده بتونه به جمع پله بپیونده . پله در 15 سالگی به تیم Santos Futebol Clube و در 16 الگی وارد تیم ملی برزیل و در 17 سالگی هم با برزیل قهرمان جهان شد . وی با وجود پیشنهادهای بزرگ از سوی تیمهای ثروتمند اروپایی در تیم خود سانتوس باقی ماند و 2 دهه برای این تیم بازی کرد چیزی که الان دیگه بین بازیکنان وجود نداره و یک بازیکن به محض دریافت یک پیشنهاد یه دلار بیشتر تیم خود و طرفدارانی که به عشق او به استادیوم میرفتند رو ترک میکنه و به یه تیم دیگر میره . در واقع پله به هیچ وجه پول رو به هواداران سانتوس ترجیح نداد و از این نظر هم یه نابغه در جهان هست .

 

پله در نهایت در سال 1975 از دنیای فوتبال خداحافظی کرد البته نه به صورت کامل . از تکنیکهایی که پله در اونها شهرت داشت میشه به دریبل های بدون استپ و پاسهای رویایی و سرعت و شوتهای محکم و ضربات سر استثنایی اون نام برد . پله همچنین برترین گلزن تاریخ فوتبال برزیل هم میباشد . و جالب تر اینکه تنها فوتبالیست در جهان که موفق شده 3 بار قهرمان جهان بشود . پله در نهایت در سال 1977 به صورت کامل از دنیای فوتبال خداحافظی کرد و در حال حاضر هم یکی از سفیران فوتبال در جهان میباشد . پله در خانواده اش به Dico شهرت داشت . در واقع شهرت اصلی او Pele نبوده بلکه به دلیل اینکه وی به دروازه بان تیم واسکوداگاما که نام وی Bilé بوده علاقه خاصی داشته لقب او را هم پله یا Pilé می نامند . پدر پله هم فوتبالیست بود اما به دلیل اسیب دیدگی از ناحیه زانو زود از دنیای فوتبال اون هم با تیم Atletico Mineiro خداحافظی کرد . در سن 15.5 سالگی به تیم جوانان سانتوس و پس از یک سال بازی به تیم بزرگسالان سانتوس پیوست . پله در اولین بازی برای تیمش در برابر کورینتیانس که با برد 7-1 این تیم همراه بود یک گل به ثمر رسوند . در سن 16 سالگی در صدر جدول گلزنان لیگ برزیل قرار گرفت . فقط بعد از 10 ماه از عقد قرارداد حرفه ای با سانتوس به تیم ملی برزیل دعوت شد . بعد از جام جهانی 1962 با تیم برزیل بسیاری از تیمهای ثروتمند اروپایی خواهان وی شدند اما دولت برزیل با اعلام اینکه پله به عنوان گنجینه ملی برزیل میباشد مانع از پیوستن وی به تیمهای اروپایی شد . در 19 نوامبر 1969 پله موفق شد 1000 امین گلش رو به ثمر برساند .

 

در واقع این گل در استادیوم ماراکانا و در برابر تیم واسکوداگاما و از روی نقطه پنالتی به ثمر نشست . در جایی پله اعام کرد که زیباترین گلی که زده در استادیوم Rua Javari stadium و در لیگ Campeonato Paulista و در برابر رقیب منطقه ای سائوپائولو یعنی Juventus بوده است هر چند تصویر ویدیویی از این گل وجود نداره اما به درخواست پله یک انیمیشن از این صحنه درست شد . البته با ارزشترین گل یا به عبارتی goal worthy of a plaque در برابر فلومیننزه و در استادیوم ماراکانا و در مارس 1961 رخ داد که این گل رو هم زیباترین گل در تاریخ استادیوم ماراکانا شناخته اند . یکی از داستانهای جالب در مورد پله به این صورت هست که در سال 1967 دو گروه از نفاق افکنان در نیجریه که با هم جنگ میکردند 2 روز را اعلام اتش بس میکنند تا بتونن بازی دوستانه پله را در لاگوس مشاهده کنند . در سال 1972 و پس از 17 سال بازی در تیم سانتوس از این تیم خداحافظی کرد و در سال 1974 با تیم امریکایی نیویورک کاسموس برای فصل 1975 قراداد امضا کرد . و در اخرین سال حضورش در این تیم موفق شد این تیم را به مقام قهرمانی لیگ امریکا برساند البته در سال 1977 میلادی . در اول اکتبر 1977 کفشهایش را برای همیشه در برابر خیل عظیمی از مردم در استادیوم Giants Stadium اویزان کرد . در این دیدار دوستانه وی یک نیمه در تیم کاسموس و یک نیمه هم در تیم سابقش سانتوس بازی کرد و در پایان دیدار هم پیراهن شماره 10 تیم سانتوس به افتخار وی برای همیشه بازنشسته شد و به پله تعلق گرفت . اولین بازی ملی پله در 7 جولای 1957 برابر ارژانتین و به شکست 2-1 برزیل منجر شد که در ان بازی پله تنها گل برزیل را به ثمر رساند یعنی 3 ماه قبل از رسیدن به سن 17 سالگی . اولین گلش در جام جهانی هم در برابر ولز و در جام جهانی 1958 سوئد بود که به عنوان جوانترین بازیکن هم معرفی شده بود .

 

جوانترین بازیکن در تاریخ جامهای جهانی میباشد که موفق شد در برابر تیم فرانسه و در نیمه نهایی جام 58 موفق به زدن 3 گل در یک دیدار یا همان هت تریک شود با سن 17 سال و 239 روز . جوانترین بازیکنی میباشد که موفق شده در فینال جام جهانی حضور داشته است با سن 17 سال 249 روز . در فینال جام 58 هم 2 گل به ثمر رساند که یکی از گلهای وی را جزو برترین گلهای تاریخ جام جهانی به شمار می اورند . تا اینجا رو داشته باشید ... دوستان پله اینقدر افتخارات داره که توی چندین صفحه هم نمیشه کامل به اونها پرداخت و با توجه به اینکه دوستان هم خسته نشوند ادامه مطلب هم در روزهای اینده به سایت اضافی میشه مرسی از اینکه تا اینجای کار همراه ما بودید و به امید دیدار سلام دوباره به همه دوستان در این قسمت به ادامه بررسی زندگی ورزشی پله میپردازیم و قسمت دوم رو اغاز میکنیم که به سال 1962 رسیدیم. در جام جهانی 1962 پله در بازی مقابل چک و اسلواکی وقتی دو بازیکن حریف رو دریبل زد با خطای فاحش مدافع حریف روبرو شد و در نهایت جام جهانی رو هم از دست داد . جالبه بدونید کسی که جانشین پله در ادامه تورنمنت شد کسی نبود بجز گارینشای معروف که اتفاقا هم تونست باعث دومین قهرمانی تیم برزیل در جام جهانی بشه و ستاره مسابقات هم لقب بگیره . در جام جهانی 1966 و در حالی که پله موفق شد برای سومین بار متوالی و در 3 جام جهانی گلزنی کنه برای برزیل و در بازی سوم در برابر پرتغال باز هم بر اثر تکلهای متوالی و خشن تیم پرتغال پله باز هم ناچار به ترک جام جهانی شد به طوری که بعد از پایان مسابقات اعلام کرد که دیگر حاضر نیست در جام جهانی بازی کند جامی که در نهایت برزیل در دور اول اون در عین ناباوری حذف شد .

 

در جام جهانی 1970 وقتی پله به تیم دعوت شد ابتدا اون رو رد کرد اما به ناچار دعوت به تیم ملی رو قبول کرد و در تیم برزیل که به گواه بسیاری از کارشناسان فوتبال جهان برترین تیم تاریخ فوتبال جهان هم میبود بازی کرد و اتفاقا با اون تیم هم قهرمان شد تیمی که شامل بازیکنانی چون Rivelino, Jairzinho, Gérson, Tostão و Clodoaldo بود . پله در جام جهانی 1970 هم موفق به گلزنی شد و به عبارتی تنها فوتبالیستی هست که تونسته در 4 جام جهانی گلزنی کنه که واقعا خارق العاده است . در فینال جام 70 پله گل ابتدایی بازی رو زد و در 2 گل دیگر هم به عنوان پاسور شریک بود که در نهایت با برتری 4-1 برزیل همراه بود به عبارتی برزیل تمام بازیهای خودش رو با برد به پایان رسوند . با این قهرمانی برزیل برای همیشه Jules Rimet Trophy را از ان خودش کرد .

 

اخرین بازی پله برای زردپوشان برزیلی در تاریخ 18 جولای 1971 و در برابر تیم یوگسلاوی و در شهر ریودوژانیرو بود . رکورد وی هم در تیم برزیل برابر با 67 برد و 14 تساوی و 11 باخت و 3 قهرمانی در جام جهانی هست که تا به حال کسی به اون دست پیدا نکرده است و یه نکته جالب هم اینکه تیم برزیل در مسابقاتی که پله و گارینشا به طور همزمان در تیم برزیل بازی میکردند رنگ شکست را هرگز به خودش ندید . دوستان در قسمت پایانی وسوم به بررسی افتخارات پله اعم از اینکه چند تا بازی انجام داده یا چند تا گل زده خواهیم پرداخت پس تا دیداری دیگر بدرود . سلام به همه دوستان عزیز در این بخش اخر کلیه افتخاراتی رو که پله کسب کرده را با هم مرور میکنیم پله با تیم سانتوس که تمام فوتبال حرفه ای خود رو با این تیم انجام داد موفق به کسب قهرمانی های فروانی شد . 10 قهرمانی در Campeonato Paulista و 3 قهرمانی در Torneio Rio-São Paulo و یکبار قهرمانی در Torneio Roberto Gomes Pedrosa (Taça de Prata) و 5 قهرمانی در Taça Brasil و 2 قهرمانی در Copa Libertadores و 2 قهرمانی هم در Intercontinental Cup و یک قهرمانی هم در South-American Recopa از افتخارات او با پیراهن تیم سانتوس می باشد . با تیم نیویورک کاسموس هم یکبار در سال 1977 و در مسابقات NASL قهرمان امریکا شد . اما با پیراهن برزیل 3 بار قهرمان World Cup و 2 بار قهرمان Roca Cup و یکبار هم قهرمان Copa O'Higgins و یکبار نیز قهرمان Copa Atlântica شد . سایر رکوردهای شخصی پله هم به قرار زیر میباشد : در سال 1999 به عنوان برترین ورزشکار قرن از سوی کمیته بین المللی المپیک برگزیده شد .

 

در دسامبر 2000 به عنوان برترین فوتبالیست قرن بیستم معرفی شد . در همان سال پله جایزه مادام العمر Laureus World Sports Awards را که در افریقای جنوبی و توسط رییس جموهر ان کشور یعنی نلسون ماندلا اهدا میشد را از ان خود کرد . در سال 2005 هم پله جایزه BBC Sports Personality of the Year Lifetime Achievement Award رو از شبکه بی بی سی مال خود کرد . اما کمی هم به بازیها و گلهای وی بپردازیم: پله در 1363 بازی توانسته 1281 گل به پمر برساند البته این شامل بازیهایی هم میشه که پله با تیمهای سانتوس و نیویورک در تورهای مختلف انجام داده است و اون بازیها هم برای وی حساب شده است حتی بازیهای که برای تیم نیروهای نظامی با پیراهن برزیل انجام داده است . تعداد گلهای به ثمر رسانده پله در مسابقات لیگ برزیل شامل 589 گل در 605 بازی میباشد . پله در جایگاه سوم برترین گلزنان ملی جهان با 77 گل در 92 بازی . همچنین وی در جایگاه چهارم و پشت سر رونالدو و گرد مولر و ژوست فونتن در لیست برترین گلزنان تاریخ جام های جهانی می باشد با 12 گل . پله در 3 قهرمانی برزیل در جام جهانی سهم داشته اگرچه در فینال 62 به دلیل مصدومیت حاضر نشد . و جزو بازیکنانی میباشد که موفق شده اند در 2 فینال جام جهانی گلزنی کنند به همراه پل برایتنر المانی و زین الدین زیدان فرانسوی و واوای برزیلی . او همچنین جزو یکی از 5 بازیکنی هست که موفق شده از روی یک ضربه ازاد ایستگاهی به طور مستقیم گلزنی کنه در 2 جام متفاوت به همراه Rivelino, Teófilo Cubillas, Bernard Genghiniو David Beckham . او همچنین جزو دو نفری هست که موفق شده اند در 4 جام جهانی گلزنی کنند به همراه اووه زیار المانی البته من در یکی از مطالب بالا به اشتباه فقط ذکر کردم که پله به تنهایی دارای این عنوان هست که الان از همه پوزش میخوام و به نوعی اون رو تکمیل میکنم که هم پله و اووه زیلر در 4 جام متفاوت گلزنی کرده اند . بسیاری بر این باور هستند که اگر گلهای زده شده پله که بسیاری از اونها در مسابقات غیر رسمی زده شده است را حساب نکنیم معادلات طور دیگری خواهد بود بطور نمونه اگر بازیهای دوستانه هم برای گرد مولر المانی محاسبه شود وی دارای رکورد 1455 گل در 1204 بازی خواهد شد . یا در جایی دیگر اگر فقط رقابتهای رسمی محاسبه شود اینبار هم پله در جای دوم خواهد بود پشت سر ژوزف بیسکان . به طوری که وقتی از وی در این مورد که ایا تعداد گلهای تو بیشتر هست یا پله به صورت کنایه امیزی گفت : "who'd have believed me if I said I'd scored five times as many goals as Pelé?" . اما زندگی پله بعد از فوتبال هم جالبه در سال 1992 پله به عنوان سفیر سازمان ملل برای بوم شناسی و محیط یا درست تر اون ecology and the environment برگزیده شد . در سال 1995 هم به خاطر خدمات برجسته به ورزش جایزه Gold Medal رو از سوی رییس جمهور برزیل دریافت کرد . همچنین از سوی رییس جمهور برزیل به عنوان وزیر ورزش فوق العاده برزیل و همچنین سفیر حسن نیت یونسکو هم انتخاب شد . در ال 2001 هم بدلیل درگیری به خاطر اتهام رشوه گیری از سمت خود کناره گیری کرد . در سال 1997 هم مقام شوالیه گری بریتانیا به صورت افتخاری به پله اهدا شد .

 

پله همچنین چندین زندگی نامه هم نوشته و چندین فیلم درباره زندگی وی هست . وی همچنین در سال 1981 و در فیلم فرار به سوی پیروزی که با حضور ستاره های فوتبال جهان و بازیگر مشهور هالیوود سیلوستره استالونه ساخته شد هم حضور داشت که در ان فیلم نقش زندانی هایی رو انجام دادند که در کمپی از نازیهای المانی زندانی بودند و با برگزاری یک مسابقه فوتبال موفق به فرار شدند . پله همچنین مربی شخصی ستاره حال حاضر جهان یعنی رونالدینهو هم میباشد . وی همچنین در 12 فیلم و مجموعه تلویزیونی ایفای نقش کرده است .

 

اما زندگی شخصی پله : پله در کل 2 بار ازدواج کرده است که اولین ان در سال 1966 و با روزماری میباشد که 3 فرزند از ان دارد و در سال 1982 هم از وی طلاق گرفت و دومین بار هم در سال 1994 با اسیریا ازدواج کرد که 2 فرزند هم از وی دارد . پله یک دختر دیگر هم داشت که به نام Sandra Regina Arantes do Nascimento بود و در اکتبر 2006 بر اثر بیماری سرطان از دنیا رفت . دوستان این بود زندگی ورزشی پله اسطوره ورزش جهان که علی رغم رنگین پوست بودنش تونست به تمامی این افتخارات برسد و به مروارید سیاه شهرت پیدا کند
رونالدو
Ronaldo-14-05-2013.jpg
شناسنامه
نام کامل رونالدو لوییز نازاریو د لیما
زادروز ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ (سن:۳۸ سال)
زادگاه ریو دو ژانیرو،  برزیل
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی بازنشسته
پُست مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۳-۱۹۹۴
۱۹۹۴-۱۹۹۶
۱۹۹۶-۱۹۹۷
۱۹۹۷-۲۰۰۲
۲۰۰۲-۲۰۰۷
۲۰۰۷-۲۰۰۸
۲۰۰۹-۲۰۱۱
کروزیرو
پی‌اس‌وی آیندهوون
بارسلونا
اینتر میلان
رئال مادرید
آث میلان
کورینتیانس
۴۷ (۴۴)
۵۷ (۵۴)
۴۹ (۴۷)
۹۹ (۵۹)
۱۷۷ (۱۰۴)
۲۰ (۹)
۶۹ (۳۵)
تیم ملی
۱۹۹۴-۲۰۰۶  برزیل ۹۸ (۶۲)

رونالدو (متولد ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ در ریو دو ژانیرو) بازیکن سابق فوتبال اهل برزیل می‌باشد. بسیاری از کارشناسان وی را یکی از بهترین فوتبالیست‌های تاریخ می‌دانند.

رونالدو قهرمانی دو جام جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ همراه با تیم ملی فوتبال برزیل را در کارنامه دارد و سه بار در سال‌های ۱۹۹۶، ۱۹۹۷ و ۲۰۰۲ جایزه بازیکن سال فوتبال جهان را دریافت کرده‌است. رونالدو ، زین الدین زیدان و کریستیانو رونالدو تنها بازیکنانی هستند که سه بار این جایزه را از فیفا دریافت کرده‌اند؛ و پس ازلیونل مسی که چهار بار این جایزه را دریافت کرده است، در جایگاه دوم قرار دارند.

رونالدو اولین بازی ملی خود را در ۱۷ سالگی برای برزیل انجام داده‌است و در ۱۸ سالگی به مقام برترین بازیکن فوتبال جهان دست یافته‌است. رونالدو در سال ۲۰۰۷ از سوی مجله فرانس فوتبال به عنوان یکی از ۱۱ بازیکن برتر تاریخ فوتبال انتخاب شد و در لیست فیفا ۱۰۰ (بهترین بازیکنان فوتبال تاریخ به انتخاب پله) نیز جای گرفته‌است. وی در مجموع ۹۸ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال کشورش انجام داده و ۶۲ گل ملی به ثمر رساند و دومین گلزن تاریخ فوتبال برزیل محسوب می‌شود. وی همچنین ۱۵ گل در جام‌های جهانی به ثمر رسانده و آقای گل جام جهانی ۲۰۰۲ شده‌است. وی سالهای زیادی از عمر فوتبالی اش را به خاطر مصدومیت از تاحیه زانو پای چپ از دست داده بود تا اینکه در ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

وی با مُدل برزیلی دانیلا چیکارلی ازدواج کرد که بعدها این ازدواج به جدایی انجامید. وی یکی از مسئولان برگزاری جام جهانی ۲۰۱۴ در کشورش بود.


رونالدو لوئیز نازاریو د لیما در تاریخ 22 سپتامبر سال 1976 در ریودوژانیرو در برزیل به دنیا آمد.

رونالدو فوتبال را در باشگاه تنیس والکوئره که یک تیم فوتسال محلی در منطقه بنتو ریبیرو بود‌ (منطقه‌ای که در آن متولد شده بود)، آغاز کرد. اول قصد داشت دروازه‌بان شود،‌ اما به دلیل کم بودن زمان حضورش درتیم، به خط حمله روی آورد. در 13 سالگی به باشگاه فوتسال سوسیا راموس بنتو ریبیرو پیوست. دو سال بعد به تیم سائوکریستووائو رفت و از آنجا بود که در زمین‌های بزرگ بازی کرد. به دلیل توانایی زیادش در بازی از یک سو پیشنهاد بازی در تیم ملی زیر 17 سال برزیل را دریافت کرد و از سوی دیگر مورد توجه باشگاه کروزیرو از بلو هوریزونته قرار گرفت که در سال 1993 نیز او را به خدمت گرفت.

رونالدو در اولین فصل حضورش در لیگ فوتبال برزیل، 12 گل در 14 بازی به نام خود ثبت کرد. به اینها باید 22 گلی را هم که در لیگ منطقه‌ای میناس گرایس زد، اضافه کرد.

بعد از این که در سال 1994 اولین بازی ملی خود را انجام داد و در جام جهانی آمریکا هم شرکت کرد، مورد توجه و علاقه چندین باشگاه اروپایی قرار گرفت. گرچه دو تیم بزرک ایتالیایی،‌ یوونتوس تورین و آ.ث. میلان هم در بین این تیم‌ها بودند، وی به پیشنهاد روماریو،‌ هم‌تیمی‌اش در تیم ملی برزیل، به ازای 5/9 میلیون مارک راهی باشگاه هلندی آیندهوون شد. این مبلغ در آن زمان بالاترین مبلغی بود تا آن موقع به یک بازیکن برزیلی پرداخت شده بود.

رونالدو از سال 1994 تا 1996، 57 بازی رسمی برای آیندهوون انجام داد و 54 گل هم زد. وی در سال 1996 به ازای 30 میلیون مارک به بارسلونا پیوست. گرچه فقط یک فصل در این تیم بود، اما در همین مدت بسیار موفق عمل کرد. وی در فینال جام در جام اروپا تک گل پیروزی‌بخش بارسا را در مقابل پاری سن ژرمن، مدافع عنوان قهرمانی به ثمر رساند و با 34 گل زده، در سال 1997 آقای گل باشگاه‌های اسپانیا شد. وی در این دوره دوبار نیز در سال‌های 1996 و 1997 به عنوان مرد سال فوتبال جهان و یک بار در سال 1997 به عنوان مرد سال فوتبال اروپا انتخاب شد، و هر دو بار به عنوان جوان‌ترین بازیکنی که به این موفقیت دست پیدا می‌کند.

وی در شروع فصل 1998/1997 به باشگاه ایتالیایی اینتر میلان منتقل شد. نراتزوری‌ها امیدوار بودند که با استخدام وی سلطه یوونتوس و میلان بر سری A را بشکنند و اولین عنوان قهرمانی پس از سال 1989 را کسب کنند. این انتقال 50 میلیون مارک برای اینتر هزینه داشت که در آن زمان رکورد نقل و انتقالات را در دنیا شکست. در آن فصل اینتر نایب قهرمان سری A و نیز قهرمان جام یوفا شد. رونالدو نیز برخلاف آن که در هر لیگی در همان فصل اول آقای گل می‌شد،‌ در آن فصل بعد از اولیور بیرهوف آلمانی،‌ دومین گلزن برتر ایتالیا شد.

فصل بعدی برای اینتر میلان فاجعه‌آمیز بود. آنها در لیگ هشتم شدند و به هیچ‌یک از جام‌های اروپایی هم راه نیافتند. رونالدو در این فصل برای اولین بار دچار مصدومیتی جزئی شد و فقط در 19 بازی تیمش حضور پیدا کرد و 14 گل نیز زد. فصل بعدی مصدومیتش پیشرفت کرد. در نوامبر سال 1999 زانوی راستش به شدت آسیب دید و پس از چهار ماه، وقتی به میدان برگشت،‌ در همان بازی اول و در دقیقه ششم به علت پارگی دوباره رباط پای راستش مجبور به ترک زمین شد. پس از 17 ماه استراحت در 20 سپتامبر سال 2001 در جام یوفا در مقابل تیم رومانیایی اف.سی. براشو به میدان بازگشت. با درخشش رونالدو در دور برگشت فصل 2002/2001 (7 گل زده در 10 بازی)، اینتر تا هفته آخر لیگ هم شانس قهرمانی داشت. با یک شکست 2 بر 4 مقابل لاتزیورم در  روز آخر، صدر جدول به یوونتوس رسید. در مقابل،‌ در جام جهانی 2002 در ژاپن و کره جنوبی، رونالدو بازگشتی موثر در قهرمانی برزیل داشت .

بعد از آن،‌ رونالدو از اینتر میلان جدا شد و با مبلغ 45 میلیون یورو به رئال مادرید پیوست تا پس از لوئیز فیگو و زین‌الدین زیدان، سومین فوق‌ستاره خارجی این تیم باشد. اولین فصل حضور در رئال بسیار موفقیت‌آمیز بود. او در همان سال با رئال قهرمان جام باشگاه‌های جهان شد و به علاوه بازهم به عنوان مرد سال اروپا و جهان انتخاب شد. وی از یک سو مطمئن‌ترین گلزن تیمش بود و از سویی دیگر در این فصل،‌ بیست و نهمین قهرمانی‌اش در لالیگا را جشن گرفت. در فصل بعدی نیز یک بار دیگر پس از سال 1997 آقای گل باشگاه‌های اسپانیا شد. اما رئال نه در آن فصل و نه در دو فصل بعدی موفق به کسب هیچ عنوانی نشد، چیزی که برای تیم با آن همه ستاره یک فاجعه واقعی بود به خصوص که هم‌زمان بارسلونا، بزرگ‌ترین رقیب رئال، هم در لالیگا و هم در لیگ قهرمانان اروپا توانسته بود به مقام قهرمانی برسد.

از فصل 2007/2006 دیگر رونالدو موقعیت خوبی در تیم نداشت. به طوری که در طول 215 روز هیچ گلی نزد و از سوی سرمربی جدید رئال،‌ فابیو کاپلو،‌ از ترکیب اصلی نیز کنار گذاشته شد، چراکه به مهاجم تازه وارد تیم،‌ رود فان نیستلروی هلندی اعتماد بیشتری داشت. در کنار همه این‌ها،‌ مصدومیت‌های جدید نیز گریبانگیر رونالدو شد. همه این‌ها سبب شد تا وی در ژانویه سال 2007 به فکر بازگشت به میلان در سری A ایتالیا بیفتد. البته این‌بار نه به اینتر میلان، ‌بلکه به تیم رقیبش،‌ آ.ث. میلان. انتقالی که باعث بی‌اعتباری‌اش نزد هواداران اینتر شد. در میلان دوباره شروع به گلزنی کرد، اما در لیگ قهرمانان اروپا حق بازی در میلان را نداشت، ‌چراکه در همان فصل با پیراهن رئال در این مسابقات بازی کرده بود. البته در همان فصل،‌ تیم سابق او، رئال موفق شد قهرمانی در لالیگا را کسب کند.

در سال 2007 با چندین مصدومیت مواجه شد‌، به طوری که در مجموع یک نیم‌سال در اختیار تیمش نبود متعاقب آن به تیم فنرباغچه استانبول ترکیه و سپس فلامینگو ریودوژانیرو پیوست. در همین زمان به دلیل انجام یک انتقال خون که برای بهبودی سریع‌تر پای مصدومش انجام شده بود، به دوپینگ متهم شد. با وجود این، در تاریخ 13 ژانویه سال 2000در بازگشت به میادین فوتبال، در دیدار برابر ناپل دو گل زد و یک گل ساخت تا بازهم هنر فوتبالش را به رخ بکشد.

اما این بازگشت فقط یک ماه به طول انجامید،‌ چراکه در 13 فوریه 2008 در دیدار مقابل لیوورنو رباط زانوی چپش به کلی پاره شده و به شدت دچار مصدومیت شد. پزشکان معالجش پیش‌بینی می‌کردند که تا اوایل ماه نوامبر بهبود یابد. به موازات این جریان، اتهام دوپینگ برعلیه او و باشگاه سابقش علنی شد و گفته شد که وی زمانی که در آیندهوون هلند بازی می‌کرده است، برای انبساط ماهیچه داروی آنابولیکا به او تجویز شده و همین معالجه سبب بروز این‌همه آسیب‌دیدگی شده است.

از همین رو باشگاه میلان قرارداد او را تمدید نکرد، به طوری که وی در اول ژولای سال 2008 بدون باشگاه ماند. وقتی به ریودوژانیرو بازگشت،‌ در دسامبر همان سال قراردادی یک ساله با باشگاه کورینتیانس سائوپائولو امضاء کرد و در همان ابتدا با این تیم قهرمان منطقه سائوپائولو و جام حذفی برزیل شد.

تیم ملی

اولین حضور رونالدو در تیم ملی، در تیم ملی زیر 17 سال برزیل بود. او با این تیم در سال 1993 در کشور کلمبیا قهرمان آمریکای جنوبی شد. اولین بازی او در تیم ملی بزرگسالان در تاریخ 23 مارس 1994 در یک بازی دوستانه مقابل آرژانتین بود. در 4 مه همان سال در دیدار مقابل ایسلند اولین گل ملی‌اش را زد. در همان سال و تنها در سن 17 سالگی برای حضور در جام جهانی آمریکا به تیم ملی فراخوانده شد. البته در این جام در ترکیب تیم قرار نگرفت و به این ترتیب سهم کوچکی در قهرمانی برزیل در جام جهانی 1994 داشته است. سال بعد از آن هنوز یک بازیکن ذخیره بود که با تیمش در جام آمبرو در انگلیس شرکت کرد و به همراه این تیم قهرمان آن جام شد و در همان سال در جام کوپا آمه‌ریکا فقط در یک بازی حضور پیدا کرد. او در سال 1996 اولین موفقیت بین‌المللی‌اش را جشن گرفت و توانست در مسابقات المپیک 1996 مدال برنز را بر گردن بیاویزد و خودش نیز پس از زوج خط حمله‌اش،‌ ببتو و هرنان کرسپوی آرژانتینی‌، سومین گلزن برتر این مسابقات شد.

پس از آن،‌ وی بازیکن ثابت تیم ملی شد. در سال 1997 در جام‌های تورنوا دو فرانس، کوپا آمه‌ریکا و کنفدراسیون‌ها شرکت کرد که در دوتای آخری به همراه تیم ملی برزیل قهرمان شد. در آن زمان رونالدو به همراه روماریو زوج موفقی در خط حمله ساخته بود. اما در سال بعد از آن و زمانی که ماریو زاگالو، سرمربی تیم ملی از روماریو برای حضور در جام جهانی 1998 فرانسه دعوت نکرد،‌ این زوج منحل شد. برزیل در آن جام یکی از شانس‌های اول قهرمانی بود،‌ اما در فینال در مقابل تیم میزبان شکست خورد. ‌ رونالدو که دوباره در خط حمله در کنار ببتو قرار گرفته بود، در آن جام چهار گل به ثمر رساند. او در دیدار فینال نمایش ضعیفی داشت، و این در حالی بود که وی یک روز قبل از بازی فینال، بر اثر تشنجی که دلیل آن هنوز توضیح داده نشده، به بیمارستان منتقل شد. به دنبال آن، خیلی از بازیکنان و کارشناسان،‌ وضعیت رونالدو را که سبب عدم تمرکز شدید تیم شده بود، دلیل شکست برزیل در فینال اعلام کردند. به علاوه شایعات زیادی قوت گرفت مبنی بر این که اصولا رونالدو نباید بازی می‌کرده است و فقط به دلیل فشار حامی مالی‌اش در ترکیب قرار گرفته بود. البته بازیکنان و مقامات رسمی تا امروز درباره این موضوع جنجال‌برانگیز سکوت کرده‌اند. با این حال، رونالدو از سوی نمایندگان مطبوعات به عنوان ارزشمندترین بازیکن جام انتخاب شده و توپ طلایی را دریافت کرد.

بعد از آن به مدت یک سال از تیم ملی دور بود و سپس در کوپا آمه‌ریکا در سال 1999 حضور یافت و به همراه ریوالدو، برزیل را به قهرمانی این جام رساند. چند ماه بعد از آن، مصدومیت زانویش طوری شدت گرفت که بازی مقابل هلند در تاریخ 9 اکتبر 1999 آخرین بازی ملی‌اش تقریبا تا دوسال نیم دیگر شد. در 27 مارس 2002 به تیم ملی بازگشت و با وجود دوری طولانی‌مدت از این تیم، بلافاصله با تیم ملی راهی جام جهانی 2002 ژاپن - کره جنوبی شد. وی در این جام  نمایشی فوق‌العاده داشت و با هشت گل زده در هفت بازی،‌ آقای گل جام جهانی شد و در بازی فینال در برابر آلمان،‌ با زدن دو گل، برزیل را به قهرمانی رساند.
وی پس از آن جام از حضور در تورنمنت‌های بزرگ صرف‌نظر کرده و از جمله در کوپا آمه‌ریکا در سال 2004 و جام کنفدراسیون‌ها در سال‌های 2003 و 2005 شرکت نکرد. بدین ترتیب آخرین تورنمنت مهم او،‌ جام جهانی 2006 آلمان بود که البته برای برزیل بسیار ناامیدکننده بود. این تیم در دور یک چهارم نهایی با شکست برابر فرانسه از مسابقات حذف شد. به خصوص رونالدو به دلیل وضعیت جسمانی‌اش (چاق و کند بودن) به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. با وجود این، وی در چهار بازی سه گل زد و بدین ترتیب به تنهایی رکورددار گلزنی در تمام جام‌های جهانی شد.

موفقیت‌ها:

به عنوان بازیکن ملی

شرکت در جام جهانی:

1994 (بدون انجام بازی)- قهرمان
1998 (7 بازی، 4 گل)- مقام دوم
2002 (7 بازی، 8 گل) - قهرمان
2006 (4 بازی، 3 گل)

شرکت در کوپا آمه‌ریکا:

1995 (1 بازی، بدون گل) - مقام دوم

1997 (6 بازی، 5 گل)- قهرمان
1999 (6 بازی، 5 گل) - قهرمان
شرکت در جام کنفدراسیون‌ها:
1997 (5 بازی، 4 گل) - قهرمان

شرکت در المپیک:

1996 (6 بازی، 5 گل)- مقام سوم

به عنوان بازیکن باشگاهی

قهرمان جام در جام اروپا: 1997
قهرمان جام یوفا: 1998
قهرمان جام باشگاه‌های جهان:2002 و 2007
قهرمان سوپرجام اروپا: 2002، 2007
قهرمان باشگاه‌های اسپانیا: 2003، 2007
قهرمان جام حذفی اسپانیا: 1997
قهرمان سوپرجام اسپانیا: 1996، 2003
قهرمان جام حذفی هلند: 1996
قهرمان جام حذفی برزیل: 1993، 2009
قهرمان منطقه میناس گرایس: 1994
قهرمان منطقه سائوپائولو: 2009

افتخارات شخصی:

مرد سال فوتبال جهان: 1996، 1997، 2002
مرد سال فوتبال اروپا: 1997، 2002
برنده توپ طلا: 1998
عنوان آقای گلی:
1996 در هلند
1999 در کوپا آمه‌ریکا
1997 و 2004 در اسپانیا
1997 در اروپا
1997 در جهان
2002 در جام جهانی
رکورددار گلزنی در جام جهانی فوتبال (15 گل در 19 بازی در سه دوره جام جهانی)

رونالدینیو
Ronaldinho.jpg
شناسنامه
نام کامل رونالدو ده آسیس موریرا
زادروز ۲۱ مارس ۱۹۸۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه پورتو الگره، برزیل
قد ۱٫۸۳ متر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی کوئرتارو
شمارهٔ پیراهن ۴۹
پُست هافبک هجومی و فوروارد
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۷–۱۹۹۸ گرمیو
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۸–۲۰۰۱
۲۰۰۱–۲۰۰۳
۲۰۰۳–۲۰۰۸
۲۰۰۸–۲۰۱۰
۲۰۱۱–۲۰۱۲
۲۰۱۲-۲۰۱۴
۲۰۱۴-
برزیلگرمیو
فرانسهپاری سن ژرمن
اسپانیابارسلونا
ایتالیاآ.ث. میلان
برزیلفلامینگو
برزیلاتلتیکو مینیرو
مکزیککوئرتارو
۵۲ (۲۱)
۵۵ (۱۷)
۱۴۵ (۷۰)
۷۶ (۲۰)
۳۳ (۱۵)
۴۷ (۱۷)
۶ (۳)
تیم ملی
۱۹۹۹– برزیل ۹۷ (۳۳)


رونالدو ده آسیس موریرا (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۸۰ در پورتو الگره، برزیل) فوتبالیست مشهور برزیلی است که بیشتر با نام رونالدینیو گائوچو یا تنها «رونالدینیو» شناخته می‌شود. رونالدینیو در زبان پرتغالی به معنی «رونالدوی کوچک» است و جهت تمیز دادن او از رونالدو استفاده می‌شود.

رونالدینیو در حال حاضر در کوئرتارو مکزیک بازی می‌کند و با تیم بارسلونای اسپانیا به قهرمانی لیگ اسپانیا (۲ بار) و جام قهرمانان اروپا رسیده‌است. او تا بحال دو بار از سوی فیفا به عنوان بهترین بازیکن سال جهان برگزیده شده‌است. او از موفق‌ترین بازیکنان تیم ملی برزیل است و با این تیم به قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۲ رسیده‌است.

تیم ملی برزیل

رونالدینیو در تیم زیر ۱۷ سال برزیل شرکت داشت و در جام جهانی زیر ۱۷ سال مصر ۱۹۹۷ برای برزیل به میدان آمد و درخشید. رونالدینیو اولین بار در ۱۹ سالگی و در ۱۹۹۹ به تیم ملی بزرگسالان برزیل دعوت شد و در ۲۶ ژوئن آن سال برای اولین بار مقابل لاتویا به میدان آمد. اولین تورنمنتی که او در آن شرکت داشت کوپا آمریکا ۱۹۹۹ بود که او در اولین بازی خود در این مسابقات (در مقابل ونزوئلا) گلی را به ثمر رساند و در پیروزی برزیل نقش داشت.

رونالدینیو در فتح جام جهانی ۲۰۰۲ توسط برزیل نیز نقش داشت و مشخصا در مرحلهٔ یک چهارم نهایی از روی ضربهٔ آزاد و از فاصله۳۱ متری دروازهٔ انگلستان را گشود. او در همان بازی به علت خطا روی دنی میلز اخراج شد و نیمه نهایی را از دست داد اما مجدداً در فینال به میدان آمد و در پیروزی دو بر صفر مقابل آلمان و فتح جام شرکت داشت.

در ۹ ژوئن ۲۰۰۵ او به عنوان کاپیتان تیم ملی برزیل در مسابقات جام کنفدراسیون‌ها شرکت کرد و به همراه برزیل فاتح آن مسابفات شد. فینال آن بازی‌ها بین آرژانتین و برزیل بود که به پیروزی ۴-۱ برزیلی‌ها انجامید و رونالدینیو بهترین بازیکن این دیدار شناخته شد.

رونالدینیو در تیم برزیل برای جام جهانی ۲۰۰۶ حضور داشت ولی به سبب نمایشی ضعیف مورد انتقاد شدید قرار گرفت.

باشگاهی

گرمیو

رونالدینیو فوتبال حرفه‌ای را از تیم جوانان گرمیو (در شهر پورتو آلگره) شروع کرد. اولین مربی او لوئیس فیلیپ اسکولاری بود که بعدها در فتح جام جهانی ۲۰۰۲ نیز مربی او شد. او برای اولین بار در جام باشگاه‌های آمریکای جنوبی در تیم بزرگسالان به دنیا آمد و سبک بازی، شم گلزنی، و قدرت کنترل توپ توسط او به شهرتش انجامید و نهایتاً در ۱۹۹۹ در سن ۱۹ سالگی به تیم ملی برزیل دعوت شد.

او در سال ۲۰۰۱ درصدد جدایی از گرمیو بود و از بسیاری از باشگاه‌ها بخصوص باشگاه‌های انگلیسی پیشنهاد داشت. علی‌رغم تمام این پیشنهادها (و برای مثال پیشنهاد باشگاه لیدز با رقمی نجومی) او به لیگ فرانسه رفت و با پاری سن ژرمن قراردادی پنج ساله بست.

پاری سن ژرمن

درتابستان ۲۰۰۱ رونالدینیو از گرمیو جدا شد و به پاری سن ژرمن پیوست. او در پاری سن ژرمن با مربی، لوئیس فرناندز، مشکلاتی داشت و مربی مدعی بود که او بیش از حد درگیر ذرق و برق پاریس و مسائل حاشیه‌ای است.

پس از جام جهانی ۲۰۰۲ و درخشش ویژهٔ او رونالدینیو مورد پیشنهادها بسیار قرار گرفت و بالاخره در تابستان۲۰۰۳ قصد جدایی خود را اعلام کرد. نتیجتاً باشگاه‌های بزرگ جهان همگی شروع به ارائهٔ پیشنهادهای خود کردند. منچستر یونایتد و رئال مادریدɵ̃ و بارسلونا مهم‌ترین پیشنهاددهنده‌ها بودند.

بارسلونا

در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۳ رونالدینیو با مبلغ ۱۸ میلیون پاوند به بارسلونا پیوست. خوان لاپورتا، رئیس وقت بارسلونا، ابتدا قول آوردن دیوید بکهام را به هواداران داده بود اما پیوستن بکهام به رئال مادرید او را بر آن داشت که به دنبال رونالدینیو برود و نهایتاً از سد رقبایی چون منچستر یونایتد گذاشت و رونالدینیو را جذب کرد. بدین ترتیب رونالدینیو در میان بازار شایعات به باشگاهی پیوست که قبلاً برزیلی‌های بسیاری را در پرورش داده بود: اواریستو، روماریو، رونالدو و ریوالدو.

رونالدینیو از همان ابتدا هنر خود را در بارسلونا نیز نشان داد. او در بازی تدارکاتی مقابل آث میلان گلی به ثمر رساند و از پایه‌های پیروزی ۲ بر صفر تیمش بود. این اولین گل او برای بارسلونا بود.

او در اولین فصل حضورش در لالیگا به همراه بارسلونا به نایب قهرمانی آن رسید. در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۴ رونالدینیو از سوی فیفا به عنوان بازیکن برگزیدهٔ سال انتخاب شد و در این راه تیری آنری و آندری شوچنکو را مغلوب کرد.

در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۵ هنرنمایی رونالدینیو و به ثمر رساندن دو گل از سمت او بود که باعث پیروزی سه بر صفر بارسلونا مقابل رئال مادرید شد. رونالدینیو در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ به خوبی برای تیمش به میدان رفت و به عنوان بهترین بازی‌کن اروپا و بهترین مهاجم لیگ قهرمانان اروپا انتخاب شد. رونالدینیو سومین فوتبالیست برزیلی تاریخ است که عنوان بهترین بازی‌کن سال اروپا را به دست می‌آورد. او در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۵ دوباره به عنوان بهترین بازی‌کن سال انتخاب شد و این عنوان را از فرانک لمپارد و ساموئل اتوو ربود. رونالدینیو در سال ۲۰۰۶ نیز در جام قهرمانان اروپا برای بارسلونا به میدان آمد. در ۷ مارس ۲۰۰۶ او در بازی برگشت مقابل چلسی در نیوکمپ، انتقام سال گذشته را با به ثمر رساندن یک گل در تساوی یک بر یک مقابل چلسی گرفت. این تساوی باعث صعود بارسلونا به یک چهارم نهایی بازی‌ها شد. جلوهٔ دیگر رونالدینیو در ۱۸ آوریل ۲۰۰۶ و بازی رفت نیمه‌نهایی مقابل آث میلان بود که رونالدینیو با پاس خود، پایه‌گذار تک گل بازی توسط لودویک ژولی شد. بازی برگشت نیز بدون گل تمام شد تا رونالدینیو به همراه بارسلونا به فینال بازی‌ها راه پیدا کند. در این میان در ۳ مه ۲۰۰۶ بارسلونا با شکست دادن یک بر صفر سلتاویگو قهرمان لیگ اسپانیا شد و رونالدینیو نیز این افتخار را به کارنامه‌اش افزود. تنها چند هفته بعد، در ۱۷ می۲۰۰۶، بارسلونا به فینال جام باشگاه‌های اروپا رفت و آن‌جا آرسنال را ۲ بر یک مغلوب کرد. رونالدینیو این فصل را با مجموع ۲۵ گل تمام کرد که تابحال بهترین رکورد او است.

آ. ث. میلان

در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۸ با امضای قراردادی ۳ساله به ارزش ۲۱ میلیون یورو از جمع بازیکنان بارسلونا خارج شد و به عضویت آ. ث. میلان ایتالیا درآمد.[۱]

فلامینگو

درسال ۲۰۱۱ رونالدینیو بار دیگر به لیگ برتر برزیل بازگشت اما او این بار به باشگاه فلامینگو پیوست. شماره ۱۰ و بازوبند کاپیتانی را تصاحب کرد. رونالدینیو در ۳۳ بازی که برای فلامینگو به میدان رفت ۱۵ گل را به ثمر رساند.

اتلتیکو مینیرو

رونالدینیو پس از جدایی از باشگاه فلامینگو در سال ۲۰۱۲ به باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو پیوست. او در این تیم شماره ۴۹ را در اشاره به سال تولد مادرش انتخاب نمود. اتلتیکو با کاپیتانی رونالدینهو در سال ۲۰۱۳ قهرمان جام لیبرتادورس شد.

کوئرتارو

وی در سال ۲۰۱۴ نیز به تیمی در مکزیک به نام کوئرتارو (به انگلیسی: Querétaro) پیوست و در این تیم نیز شماره ۴۹ را به تن کرد.

زندگی شخصی

مادر رونالدینیو، میگوئلینا، سابقاً فروشندهٔ خانه‌به‌خانه بوده‌است و اکنون پرستار است. پدر او، ژائو، کارگر کشتی بود و در ضمن فوتبالیست آماتوری برای تیم کروزیرو. ژائو هنگام هشت سالگی رونالدینیو هنگام شنا در استخر خانوادگی دچار حملهٔ قلبی شد و درگذشت. برادر بزرگ رونالدینیو، روبرتو، در سطح حرفه‌ای و برای باشگاه گرمیو بازی می‌کرد اما مصدومیت باعث شد فوتبال را کنار بگذارد. او در حال حاضر مدیر برنامه‌های رونالدینیو است. رونالدینیو با خاناینا ناتیل ویانا مندس، رقاصه‌ای که سابقهٔ شرکت در برنامهٔ تلویزیونی «دومینگائو ده فائوستائو» را داشت، ازدواج کرد و در ۲۵ فوریه ۲۰۰۵ صاحب اولین فرزند خود از خاناینا شد و او را به یاد پدرش ژائو نام‌گذاری کرد. معروف است که او از کودکی به فوتسال و فوتبال ساحلی علاقه داشت و استعدادش به همان‌جا برمی‌گردد. رونالدینیو از طرفداران پر و پا قرص موسیقی برزیلی است و با دوستانش طبل می‌نوازد و آواز می‌خواند.

روبرتو کارلوس
Roberto Carlos in Moscow 3.jpg
شناسنامه
نام کامل روبرتو کارلوس دا سیلوا روکا
زادروز ۱۰ آوریل ۱۹۷۳ ‏(۴۱ سال)
زادگاه سائوپائولو،  برزیل
قد ۱٫۶۸ متر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی بازنشسته
شمارهٔ پیراهن ۶
پُست مدافع چپ
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۳–۱۹۹۵
۱۹۹۵–۱۹۹۶
۱۹۹۶–۲۰۰۷
۲۰۰۷–۲۰۰۹
۲۰۱۰–۲۰۱۱
۲۰۱۱-۲۰۱۲
پالمیراس
اینتر میلان
رئال مادرید
فنرباغچه
کورینتیانس
آنژی ماخاچکالا
۴۴ (۳)
۳۰ (۵)
۳۷۰ (۴۶)
۶۶ (۶)
۳۵ (۱)
۲۹ (۴)
تیم ملی
۱۹۹۲–۲۰۰۶ برزیل ۱۲۵ (۱۱)
دوران مربیگری
۲۰۱۱-۲۰۱۲
۲۰۱۲-۲۰۱۳
۲۰۱۳-
آنژی ماخاچکالا (بازیکن-مربی)
آنژی ماخاچکالا (دستیار)
سیواس اسپور

روبرتو کارلوس دا سیلوا روکا (به پرتغالی: Roberto carlos da silva rocha) (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۷۳)، فوتبالیست بازنشسته برزیلی است که بیشتر با نام روبرتو کارلوس شناخته می‌شود. وی فوتبال را با بازی در پست مهاجم آغاز کرد اما بیشتر از وی در پست دفاع چپ استفاده می‌شد. کارلوس از سال ۱۹۹۲ به تیم ملی برزیل دعوت شد و کمک شایانی به برزیل در جام‌های جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ داشت که نتیجه آن یک نایب قهرمانی و یک قهرمانی جهان بوده است.

از باشگاه‌های معروف او می‌توان به رئال مادرید، اینتر میلان و فنر باغچه اشاره کرد. به گفته بسیاری از کارشناسان او بهترین مدافع چپ تاریخ است. بیشتر معروفیت او بخاطر گل زیبایش در بازی برزیل و فرانسه که یک ضربه آزاد از فاصله ۳۵ متری بوده‌است. روبرتوکارلوس معروف به پادشاه شوت‌ها می‌باشد. در ۱۲ فوریه ۲۰۱۱ روبرتو کارلوس با امضای قرار دادی به ارزش ۱۰ میلیون یورو به مدت دو سال و نیم به تیم آنژی ماخاچکالا در داغستان روسیه پیوست و در آگوست ۲۰۱۲ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. کارلوس هم اکنون سرمربی تیم سیواس اسپور در لیگ ترکیه می‌باشد

روبرتو کارلوس دا سیلوا روچا نام کامل بهترین مدافع چپ دنیا در تاریخ فوتبال است که در حال حاضر در تیم فنرباغچه ترکیه بازی می کند.

 

این بازیکن یکی از ۶ بازیکنی است که بیش از ۱۰۰ بازی در جام لیگ قهرمانان اروپا انجام داده اند و در سال ۱۹۹۷ بعد از رونالدو به عنوان بهترین بازیکن دنیا در رتبه دوم قرار گرفت و در سال ۲۰۰۴ به عنوان یکی از ۱۲۵ بازیکن برتر دنیا که در قید حیات هستند نام برده شد .

 


اغاز دوران بازیگری

 

روبرتو در ۱۰ اوریل ۱۹۷۳ در شهر سائوپائولو به دنیا امد او فوتبال خود را در تیم پالمیراس اغاز کرد وی بعد از ان در سن ۲۲ سالگی به تیم اینترمیلان ایتالیا رفت ولی فقط ۱ سال در ان تیم بازی کرد ( مربی ان زمان اینترمیلان روی هادسون بود که از روبرتو می خواست در پست بال چپ بازی کند ولی خود این بازیکن تمایل داشت به عنوان مدافع چپ بازی کند ) و سال بعد با رفتن به رئال مادرید اسپانیا دوران طلایی خود را اغاز کرد.

 

کارلوس موفق شد ۱۱ سال در باشگاه مادریدی بازی کند و در مجموع برای این تیم ۵۱۲ بازی انجام دهد و در این بین موفق شد ۶۵ بار گلزنی کند.

 

از ۵۱۲ بازی کارلوس برای رئال مادرید ۳۷۰ تای انها متعلق به بازیهای لالیگا بود که در این تعداد بازی ۴۶ گل به ثمر رساند.

 

در ۲ اگوست ۲۰۰۵ این بازیکن پاسپورت اروپایی گرفت که این موضوع برای رئال مادرید خیلی مهم بود چون از ان زمان به بعد دیگر روبرتو بازیکنی از اتحادیه اروپا محسوب می شد و از لیست بازیکنان خارجی باشگاه بیرون می امد.

 

در ژانویه ۲۰۰۶ این بازیکن به افتخاری دیگر رسید در ان ماه او به عنوان بازیکنی غیر اسپانیایی معرفی شد که بیشترین بازی در رئال مادرید کرده است با انجام ۳۳۰ بازی.

 

پیش از این رکورد در دست الفردو دی استفانو اسطوره و رئیس افتخاری رئال مادرید بود که به عنوان یک ارژانتینی ۳۲۹ بازی برای رئال مادرید در لالیگا انجام داده بود.

 

یکی از تلخترین روزهای کارلوس بر می گردد به ان بازی ای که رئال مادرید در الیانس اره نا میهمان بایرن مونیخ بود این بازی در چارچوب لیگ قهرمانان اروپا بود و این دو تیم در حالی پای به میدان گذاشتند که بازی رفت را رئال در برنابئو ۳ --- ۲ از تیم المانی برده بود.

 

با سوت اغاز بازی توپ به روبرتو کارلوس رسید که او با اشتباه خود باعث شد توپ به روی ماکای برسد و این هلندی نیز با زدن گل سریعترین گل تاریخ لیگ قهرمانان را به نام خود ثبت کرد.

 

در ۹ مارس ۲۰۰۷ او اعلام کرد که دیگر حاضر نیست قراردادش را با رئال مادرید تمدید کند .

 

 

رئال مادرید

 

اخرین گل روبرتو کارلوس برای رئال مادرید برمی گردد به بازی فصل پیش رئال مادرید و رکرتیوو که در ان بازی رئال ابتدا با ۲ گل از میزبان خود جلو افتاد ولی بعد از ان در ۱۵ دقیقه پایانی با دریافت ۲ گل بازی به تساوی کشیده شد.

 

اگر همین نتیجه باقی می ماند به طور حتم رئال قهرمانی را از دست می داد اما در اخرین لحظان بازی بود که روبرتو کارلوس در یک حرکت انفجاری به سوی دروازه حریف حرکت کرد و در محوطه جریمه با پاس زیبای گاگو توپ به این برزیلی رسید و او نیز جواب خوبی به این پاس داد و با به ثمر رساندن اخرین گل خود رئال را به قهرمانی نزدیکتر کرد.

 

 

فنرباغچه

 

روبرتو در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۷ قراردادی ۲ ساله با تیم ترکیه ای فنرباغچه بست وی در اولین بازی خود برای تیم فنرباغچه موفق شد به قهرمانی سوپرکاپ ترکیه برسد.

 

در ان بازی که روبرتو کارلوس به طور اختیاری بازی کرد توانست با زدن ۲ گل فنرباغچه را در مقابل بشیکتاش به پیروزی برساند و تیمش را قهرمان سوپرکاپ ترکیه کند.

 

اولین گل این بازیکن برای تیم فنرباغچه در لیگ ترکیه در تاریخ ۲۵ اگوست ۲۰۰۷ بود که در برابر سیوا اسپور به ثمر رساند.

 

 

تیم ملی برزیل

 

کارلوس موفق شد ۱۲۵ بار برای تیم ملی برزیل بازی کند و در همین حین ۱۹ بار برای این تیم گلزنی کرد.

 

در جام جهانی ۱۹۹۸ روبرتو کارلوس توانست در ۷ بازی جام برای تیم ملی بازی کند.

 

در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ در قاره امریکای جنوبی تیم ملی برزیل با تیم پاراگوئه بازی داشت که در ان بازی دروازه بان معروف تیم پاراگوئه چیلاورت خطای شدیدی روی کارلوس انجام داد که به حکم فیفا چیلاورت از ۳ بازی اینده تیمش و اولین بازی در جام جهانی محروم شد.

 

این برزیلی در جام جهانی ۲۰۰۲ نیز در ۷ بازی برزیل شرکت داشت و توانست در برابر تیم ملی چین از روی یک ضربه ازاد گلی زیبا به ثمر برساند ان بازی را برزیل ۴ --- ۰ برد.

 

اخرین بازی او در تیم برزیل برمی گردد به بازی در برابر تیم ملی فرانسه در جام جهانی ۲۰۰۶ که در ان بازی فرانسه موفق شد با تک گل تیری هانری که از روی سانتر زیبای زیدان به ثمر رسید برزیل را از جام حذف کند بعد از ان بازی کارلوس بازنشتگی خود از تیم ملی را اعلام کرد.



اطلاعات شخصی

 

نام کامل : روبرتو کارلوس دا سیلوا روچا

 

تاریخ تولد : ۱۰ اوریل ۱۹۷۳ ( ۳۴ سال )

 

محل تولد : سائوپائولو - برزیل

 

قد : ۱.۶۸ متر

 

پست بازی : مدافع چپ


باشگاه فعلی : فنرباغچه ترکیه

 

شماره : ۳

 


بازیهای باشگاهی

 

۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ - پالمیراس - ۶۸ بازی - ۵ گل

 

۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ - اینترمیلان - ۳۴ بازی - ۷ گل

 

۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ - رئال مادرید - ۵۱۲ بازی - ۶۵ گل

 

۲۰۰۷ تا ؟؟؟؟ - فنرباغچه - ۲۱ بازی - ۲ گل



بازیهای ملی

 

۱۹۹۲ تا ۲۰۰۶ - برزیل - ۱۲۵ بازی - ۱۹ گل

 


افتخارات باشگاهی

 

پالمیراس

 

قهرمانی لیگ برزیل در سالهای ۹۳ و ۹۴

 

قهرمانی در تورنمنت ریو - سائو در سال ۹۳

 

قهرمانی در جام سائوپائولو در سالهای ۹۳ و ۹۴



رئال مادرید

 

قهرمانی در لالیگا در سالهای ۹۷ و ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷

 

قهرمانی در سوپرکاپ اسپانیا در سالهای ۹۷ و ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳

 

قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سالهای ۹۸ و ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲

 

قهرمانی در سوپرکاپ اروپا در سال ۲۰۰۲

 

قهرمانی در جام باشگاههای جهان در سال ۹۸ و ۲۰۰۲

 

 

فنرباغچه

 

قهرمانی در سوپرکاپ ترکیه در سال ۲۰۰۷

 


تیم ملی برزیل

 

کوپا امریکا در سالهای ۹۷ و ۹۹

 

قهرمانی در جام جهانی در سال ۲۰۰۲

 1972-)


ریوالدو ویتور بوربا فریرا در تاریخ 19 آوریل سال 1972 در پائولیستای برزیل به دنیا آمد.

ریوالدو در بین سال‌های 1997 تا 2002 كه در تیم ملی برزیل بازی می‌كرد، یكی از بهترین و گلزن‌ترین هافبك‌های دنیا به شمار می‌رفت. نقطه اوج دوران فعالیتش نیز انتخابش به عنوان مرد سال اروپا و مرد سال فوتبال جهان در سال 1999 بود.

 یكی از بزرگ‌ترین افتخارات ورزشی وی نیز قهرمانی در سوپر جام اروپا و قهرمانی در جام جهانی در سال 2002 بود. البته یك بار نیز یك حركت كاملا غیرورزشی انجام داد و آن این كه در جام جهانی 2002 در دیدار مقابل تركیه وانمود كرد كه از ناحیه سر مصدم شده است و با این كار داور را مجاب به اخراج هاكان اونسال، بازیكن تیم ملی تركیه از زمین كرد.

او در طول مدت فعالیتش به عنوان بازیكن در این تیم‌ها بازی كرده است:

 پائولیستا پرنامبوكو (1992 – 1990)
اف. سی. سانتاكروز (1993/1 – 1992/1)
موجی- میریم (1993 – 1993/1)
كورینتیانس سائوپائولو (1994 – 1993)
پالمیراس سائوپائولو (1996 – 1994)
دپورتیوو لاكرونیا (1997 – 1996)
اف.ث. بارسلونا (2002 – 1997)
آ.ث. میلان (نوامبر 2003 – 2002)
كروزیرو بلو هوریزونته (فوریه 2004 – ژانویه)

ریوالدو از فصل 05/2004 در باشگاه یونانی المپیاكوس پیروس بازی كرد. در 12 مه 2007 اعلام كرد از آنجایی كه این باشگاه قرارداد جدیدی با مبلغی كمتر به وی پیشنهاد داده است، قراردادش را با آنها فسخ خواهد كرد.

از ماه مه سال 2007 برای آ.ا. آتن به میدان رفت و در ماه آگوست سال 2008 به تیم بنیادكار تاشكند ازبكستان پیوست.

عناوین و موفقیت‌ها

به عنوان بازیكن ملی:

مدال برنز فوتبال المپیك: 1996
قهرمان جام كنفدراسیون‌ها: 1997
نایب قهرمان جهان: 1998
قهرمان كوپا آمه‌ریكا: 1999
قهرمان جهان: 2002

به عنوان بازیكن باشگاهی:

قهرمان لیگ برازیلیرو دو فوتبال: 1994
قهرمان لیگ منطقه پائولیستا: 1994، 1996
قهرمان جام یورو آمه‌ریكا: 1996
قهرمان باشگاه‌های اسپانیا: 1998، 1999
قهرمان جام حذفی اسپانیا: 1998
قهرمان سوپر جام اروپا: 1998، 2003
قهرمان لیگ قهرمانان اروپا: 2003
قهرمان جام حذفی ایتالیا: 2003
قهرمان جام گمپر: 1997، 1998، 1999، 2000، 2001
قهرمان جام حذفی یونان: 2005، 2006
قهرمان باشگاه‌های یونان: 2005، 2006، 2007
قهرمان باشگاه‌های ازبكستان: 2008
قهرمان جام حذفی ازبكستان: 2008

افتخارات شخصی

مرد سال فوتبال برزیل: 1993، 1994
مرد سال فوتبال جهان: 1999
مرد سال فوتبال اروپا: 1999
بهترین بازیكن و آقای گل در كوپا آمه‌ریكا: 1999
آقای گل لیگ قهرمانان اروپا: 2000
انتخاب در تیم ستارگان جام‌های جهانی 1998 و 2002
انتخاب در فیفا

پرش به: ناوبری، جستجو
کافو
Marcos Evangelista de Moraes.jpg
شناسنامه
نام کاملمارکوس اوانگلیستا د موراس
زادروز۷ ژوئن ۱۹۷۰
زادگاهسائوپائولو،  برزیل
قد۱۷۶ سانتی متر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی
پُست
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌هاباشگاه‌هابازی (گل)
سائوپائولو
ساراگوسا
پالمیراس
آ. اس. رم
آ.ث. میلان
تیم ملی
۱۹۹۰-۲۰۰۶Flag of Brazil.svg برزیل۱۴۲ (۵)


مارکوس اوانگلیستا د موراس (به پرتغالی: Marcos Evangelista de Morais) ملقب به کافو (متولد ۷ ژوئن ۱۹۷۰ سائوپائولو-تاکنون) فوتبالیست مشهور برزیلی است. پست او در فوتبال مدافع راست بود که به گفته کارشناسان وی بهترین فوتبالیست تاریخ در این پست بوده است. او سه بار در جام جهانی به همراه تیم ملی کشورش حضور داشت (۱۹۹۴-۲۰۰۲-۲۰۰۶) که در سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ برزیل موفق شد قهرمان جام جهانی فوتبال شود که در سال ۲۰۰۲، کافو کاپیتان تیم ملی فوتبال برزیل بود و کاپ قهرمانی را بالای سر خود برد.

وی در مجموع ۱۴۲ بازی ملی برای کشورش انجام داده است و موفق شده است ۵ گل نیز به ثمر برساند.

پرش به: ناوبری، جستجو


دونگا
Dunga061115.jpg
شناسنامه
نام کاملکارلوس کائتانو بلدورن وری
زادروز۳۱ اکتبر ۱۹۶۳
زادگاهایجویی, ریو گراند دو سول، Flag of Brazil.svg برزیل
قد۱٫۷۷ متر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونیبازنشسته
شمارهٔ پیراهن8
پُستدفاع میانی
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌هاباشگاه‌هابازی (گل)
۱۹۸۰-۱۹۸۴
۱۹۸۴-۱۹۸۵
۱۹۸۵-۱۹۸۷
۱۹۸۷
۱۹۸۷-۱۹۸۸
۱۹۸۸-۱۹۹۲
۱۹۹۲-۱۹۹۳
۱۹۹۳-۱۹۹۵
۱۹۹۵-۱۹۹۸
۱۹۹۹-۲۰۰۰
پورتو آلگره
کورینتیانس
اف ث سانتوز
واسکودوگاما
پیزا
فیورنتینا
پسکارا
اشتوتگارت
جوبیلو ایواتا
اینترناسیونال
تیم ملی
۱۹۸۲-۱۹۹۸Flag of Brazil.svg برزیل۴۴


کارلوس کائتانو بلدورن وری (به پرتغالی: Carlos Caetano Bledorn Verri) معروف به «دونگا» (متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۶۳ در ایجویی از توابع ریو گراند دو سول، برزیل) یکی از سرشناس‌ترین فوتبالیست‌ها و مربیان فوتبال برزیلی است.

بازیگری

دونگا فوتبال حرفه‌ای را از پورتو آلگره در پست دفاع میانی (۱۹۸۰ – ۱۹۸۴)آغاز کرد، سپس در کورین تیانس، اف ث سانتوز و واسکودوگاما بازی کرد. در ۱۹۸۷ راهی ایتالیا شد و تا سال ۱۹۹۵ در تیم‌های فیورنتینا و اشتوتگارت بازی کرد. دونگا مدتی را نیز در تیم جوبیلو ایواتا در جی‌لیگ ژاپن گذراند.

دونگا سالها کاپیتانی تیم ملی فوتبال برزیل، از جمله در دو جام جهانی ۱۹۹۴و ۱۹۹۸ را برعهده داشت. معمولاً در پست هافبک دفاعی بازی می‌کرد و ۹۱ بازی ملی در کارنامه‌اش ثبت شده‌است. مدال نقره المپیک لس آنجلس ۱۹۸۴ به همراه تیم ملی کشورش از دیگر افتخارات اوست

کارلوس دونگا روز ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۶ به طرز غیر منتظره‌ای سرمربیگری تیم ملی کشورش را برعهده گرفت، او تا قبل از آن هیچ تجربه‌ای در عرصه مربیگری نداشت.

دونگا در اولین اقدام خود پس از مربیگری این تیم جورجینیو هم‌بازی سابق خود در تیم ملی را به عنوان دستیارش برگزید.

این تصمیم فدراسیون فوتبال برزیل را می‌توان در ادامه موفقیتهای مربیان جوانی همچون مارکو فان باستن و یورگن کلینزمن در تیم‌های ملی تیم ملی فوتبال هلند و تیم ملی فوتبال آلمان دانست. دونگا نیز همچون این دو مربی تیم شکست خورده برزیل در جام جهانی ۲۰۰۶ را با ترکیبی متحول و جوان شده در اولین مسابقات خود به میدان فرستاده‌است.

دونگا با تیم‌ملی کشورش قهرمان جام ملت‌های فوتبال آمریکای‌جنوبی در سال ۲۰۰۷ شد

پس از نتایج ناامید کننده برزیل همراه با اسکولاری در جام جهانی 2014 وی مجدداًبه عنوان سرمربی تیم ملی برزیل انتخاب گردید.

    
کاکا
Kaka06052007.jpg
کاکا در تیم آ. ث. میلان در سال ۲۰۰۷
شناسنامه
نام کاملریکاردو ایزکسون دوس سانتوز لیته
زادروز۲۲ آوریل ۱۹۸۲(1982-04-22) ‏(۳۲ سال)[۱]
زادگاهگاما، برزیل
قد۱٫۸۶ m (۶ ft ۱ in)[۲]
پستهافبک
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونیسائوپائولو
شمارهٔ پیراهن۲۲
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۲۰۰۰سائوپائولو
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌هاباشگاه‌هابازی(گل)
۲۰۰۱–۲۰۰۳سائوپائولو۵۹(۲۳)
۲۰۰۳–۲۰۰۹آ. ث. میلان۲۷۰(۹۵)
۲۰۰۹–۲۰۱۳رئال مادرید۸۵(۲۳)
۲۰۱۳–۲۰۱۴آ. ث. میلان۳۰(۷)
۲۰۱۴–اورلاندو سیتی۰(۰)
۲۰۱۴–سائوپائولو (قرضی)۰(۰)
تیم ملی
۲۰۰۱زیر ۲۰ سال برزیل۵(۱)
۲۰۰۲–برزیل۸۷(۲۹)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۱۳.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۳

ریکاردو ایزکسون دوس سانتوز لیته (به پرتغالی: Ricardo Izecson dos Santos Leite) ملقب به کاکا (زاده ۲۲ آوریل ۱۹۸۲ -برازیلیا) بازیکن فوتبال اهل برزیل و بهترین فوتبالیست جهان در سال ۲۰۰۷ میلادی است.

دوره نوجوانی و جوانی خود را با عضویت در تیم باشگاهی سائوپائولو سپری کرد و از ابتدای سال ۲۰۰۱ عضو تیم بزرگسالان این باشگاه شد و در ۱۳۱ بازی رسمی ۴۸ گل برایشان زد. وی در ژوئن ۲۰۰۳ تیم خانگی اش یعنی سائوپائولو را ترک و به میلان، یکی از بهترین باشگاههای حال حاضر ایتالیا و اروپا پیوست. و در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۰۹ قرارداد ۶ ساله‌ای به ارزش ۵۶ میلیون پوند با رئال مادرید منعقد کرد

 [

تیم ملی.

اولین بار با تیم ملی جوانان برزیل در جام جهانی جوانان ۲۰۰۱ شرکت می‌کند ولی غنا در نیمه نهایی شکستشان می دهد. ۳۱ ژانویه ۲۰۰۲ در بازی دوستانه با بولیوی اولین بازی ملی با تیم اصلی برزیل را تجربه می‌کند. عضوی از تیم ملی برزیل که قهرمان جام جهانی ۲۰۰۲ می‌شود، است اما فقط ۲۵ دقیقه بازی به وی می‌رسد. کاپیتانی تیم ملی زیر ۲۳ سال را که در جام طلایی کونکاکاف شرکت می‌کند، به کاکا می‌سپارند. سال ۲۰۰۵ با شرکت در تمام بازی‌های تیم ملی در جام کنفدراسیون‌ها می‌درخشد و همراه طلایی پوشان قهرمان می‌شود. جام جهانی ۲۰۰۶ برای کاکا خاطره‌ای تلخ در پی دارد: شکست از فرانسه ،حذف و بازگشت به خانه. سال ۲۰۰۷ به دلیل همزمانی جام کنفدراسیون‌ها و بازی‌های میلان در لیگ ایتالیا و لیگ قهرمانان اروپا با تصمیمش برای بازی نکردن برای تیم ملی با انتقادات شدید هواداران برزیلی و حتی حملات رسانه‌های کشورش و هو شدن از سوی تماشاگران هموطن مواجه می‌شود. کاکا، در سال ۲۰۰۹، با قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها و دریافت جایزه توپ طلایی و بدست آوردن عنوان بهترین بازیکن تورنمنت، موفقیت ملی جالبی را در کارنامۀ خود به جای می‌گذارد.

Kaka061115.jpg
Brazil & Chile match at World Cup 2010-06-28 6.jpg

رئال مادرید[ویرایش]

کاکا ستارهٔ برزیلی آث میلان در ۸ ژوئن ۲۰۰۹، با رقم ۶۰ میلیون پوند به رئال مادرید پیوست.

Kaká vs Real Sociedad 2011.jpg

برگشت به میلان[ویرایش]

کاکا که از زمان پیوستنش به رئال مادرید نتوانست در این تیم جایگاه ثابتی به دست‌آورد و ستاره فوتبال برزیل در دوران خوزه مورینیو در رئال مادرید نیمکت نشین شد و در نهایت در نقل و انتقالات تابستان ۲۰۱۳ و با قراردادی دو ساله به باشگاه سابقش میلان پیوست.

سفیر[ویرایش]

کاکا به عنوان سفیر غذا در سازمان ملل برای کمک به کودکان محروم مشغول به کار است.

افتخارات[ویرایش]

باشگاهی[ویرایش]

میلان

  • سری آ: ۲۰۰۳-۰۴
  • سوپر کاپ ایتالیا ۲۰۰۴
  • لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۶-۰۷
  • سوپر جام یوفا ۲۰۰۷
  • جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۷

رئال مادرید

  • لالیگا ۲۰۱۱-۱۲
  • کوپا دل ری ۲۰۱۰-۱۱
  • سوپر کاپ اسپانیا ۲۰۱۲

ملی[ویرایش]

  • جام جهانی ۲۰۰۲
  • جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۵، ۲۰۰۹

  • بهترین فوتبالیست خارجی سری آ ۲۰۰۴، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷
  • فوتبالیست سال سری آ: ۲۰۰۴، ۲۰۰۷
  • بهترین بازیکن خط میانی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۵
  • عضو تیم سال یوفا ۲۰۰۶، ۲۰۰۷،۲۰۰۹
  • لیگ قهرمانان اروپا بهترین گلزن: ۲۰۰۶-۰۷
  • لیگ قهرمانان اروپا بهترین مهاجم: ۲۰۰۶-۰۷
  • یوفا بهترین فوتبالیست باشگاهی سال ۲۰۰۶-۰۷
  • توپ طلا ۲۰۰۷
  • بهترین بازیکن سال فوتبال جهان ۲۰۰۷
  • عضو تیم فیفا سال ۲۰۰۸
  • توپ طلایی جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۹
  • بیشترین پاس گل در جام جهانی ۲۰۱۰
دیدا
Dida-wikipedia.png
شناسنامه
نام کاملنیلسون دی خسوس سیلوا
زادروز۷ اکتبر ۱۹۷۳ (سن:۴۱ سال)
زادگاهباهیا،  برزیل
قد۱۹۶ سانتی‌متر
نام مستعاردیدا
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونیاینترناسیونال
شمارهٔ پیراهن۱
پُستدروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۰–۱۹۹۱
۱۹۹۲–۱۹۹۳
کروزیرو دی ارپیراکا
ویتوریا
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌هاباشگاه‌هابازی (گل)
۱۹۹۳
۱۹۹۴–۱۹۹۸
۱۹۹۸–۱۹۹۹
۱۹۹۹–۲۰۰۰
۲۰۰۰–۲۰۱۰
۲۰۰۱–۲۰۰۲
۲۰۱۲
۲۰۱۳
۲۰۱۴–
ویتوریا
کروزیرو
لوگانو
کورینتیانس
آ.ث. میلان
کورینتیانس (قرضی)
پورتوگسا
گرمیو
اینترناسیونال
۲۴ (۰)
۱۲۰ (۰)
۰ (۰)
۲۴ (۰)
۲۰۶ (۰)
۸ (۰)
۳۲ (۰)
۳۷ (۰)
۲۷ (۰)
تیم ملی
۱۹۹۲–۱۹۹۳
۱۹۹۶
۱۹۹۵–۲۰۰۶
برزیل زیر ۲۰ سال برزیل
برزیل المپیک برزیل
برزیل برزیل
۱۲ (۰)
۱۷ (۰)
۹۱ (۰)
دیدا (دروازه‌بان آ.ث. میلان) در یک بازی 

دیدا این روزها دربازه بان شماره ۱ معروفترین و پرطرفدار ترین تیم
ایتالیا یعنی میلان است.دربازه بانی که تا بیش از بازیهای جام جهانی
۲۰۰۲ کره و ژاپن با ۴۹ بازی سابقه بیشتری از روجر وسنی با ۱۲ بازی ملی و
مارکوس با ۱۵ بازی ملی داشت.اما در دیدارهای جام جهانی خوزه فیلیپ
اسکولاری تصمیم گرفت که از مارکوس به عنوان دربازه بان اول استفاده کند و
همین امر باعث شد که دیدا هنوز بعد از گذشت ۵ سال بگوید: بدترین ئخاطراتم
همان روزها بود . ارزویم این بود که درون دربازه برزیل بایستم و با این
تیم قهرمان جهان شوم. اما نمیدان چرا اسکولاری از من استفاده نکرد. اصولا
برزیل هیچ وقت دربازه بانان خوبی به فوتبال جهان معرفی نکرده است. اگر شما
بیوگرافی دربازه بانان تیم ملی برزیل را مرور کنید. متوجه خواهید شد که
همه انان در نوجوانی و جوانی به عنوان بازیکن در میدان بازی میکردند و بعد
به دربازه بانی رو اوردند و دیدا هم از این حیث مستثنی نبود و او هم در
زمان نوجوانی به عنوان یک مدافع به میدان رفت و بعدها متوجه شد ان کارایی
لازم را ندارد و با توجه به قد و قامت بلند. به دربازه بانی رو اورد.

پدرش سرایدار بود

نلسون جوسوس سیلوا ملقب به دیدا در دهم جولای سال ۱۹۷۳ در منطقه
ایرارای برزیل به دنیا امد. وی ۱۹۵ سانیمتر قد و ۸۳ کیلوگرم وزن دارد. قد
و قامت او در دنیای فوتبال مثال زدنی است و برخلاف دیگر دربازه بانان دنیا
میباشد و به نوعی میتوان گفت: پس از کلودیو تافارل و یا شاید بالاتر از او
یکی از بهترین دربازه بانان برزیل است. وی به مانند بیشتر فوتبالیست های
برزیلی فوتبال را از یک خانواده فقیر اغاز کرد. پدرش سرایدار یک شرکت
تولید قهوه بود و او هیچ گاه از این شغل پدرش خوشش نمی امید. دیدا از
کودکی در کوچه و خیابان. به هر شی گردی شوت میزد و علاقه خود را به این
ورزش به نحوی نشان میداد. دیدا دوران تحصیل را در مدرسه نزدیک منزل
گذراند. اما تمام فکر و رویایش بازی فوتبال بود. این پسر قد بلند از همان
بچگی و نوجوانی قوی هیکل و تنومند بود و به توصیه مربیان فوتبال خود به
کروزیرو انتقال یافت و تا در انجا اموزش فوتبال ببیند. لذا با کار و تلاش.
تمرینات و همچنین عشق به فوتبال در سالهای ۹۶ و ۹۷ با کروزیرو قهرمان
برزیل شد. سال ۲۰۰۳ بود که با بازی های خوب خود در لیگ برزیل و جام
لیبرتادورس . کارلو انچلوتی مربی میلان از مسئولین خواست تا وی را به
میلان بیاورند. دیدا از محدود دربازه بانان برزیلی است که در لیگهای
اروپایی از دربازه تیمهای بزرگ اروپایی حفاظت میکند. پیش از او تنها
کلودیو تافارل بود که در لیگهای اروپایی به بازی پرداخته است. نکته ای که
دیدا را از دیگر دربازه بانان کشورش متمایز میکند. این است که وی از قدرت
بدنی و اعتماد به نفس بالایی برخوردار است. همچنین قد بلند دید خوب و
جاگیری و فعالیت او باعث شد تا از دیدا یک دربازه بان موفق بسازد. وی تا
ژوئن سال ۲۰۰۷ با میلان قرارداد بسته است. چون سنگربانی موفق او در تیم
پرطرفدار میلان. مسئولین این تیم را واداشت تا قرارداد خود را با و تمدید
کنند.
روماریو
Romário at the Brazilian Chamber of Deputies 2010-05-04 2.jpg
روماریو - ۲۰۱۰ میلادی
شناسنامه
نام کامل روماریو د سوزا فاریا
زادروز ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۶۶ ‏(۴۹ سال)
زادگاه ریو د ژانیرو،  برزیل
قد ۱.۶۹ متر
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی -
پُست مهاجم
باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۱–۱۹۸۵ واسکو دوگاما
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۸۵–۱۹۸۸
۱۹۸۸–۱۹۹۳
۱۹۹۳–۱۹۹۵
۱۹۹۵–۱۹۹۹
۱۹۹۶–۱۹۹۸
۲۰۰۰–۲۰۰۲
۲۰۰۲–۲۰۰۴
۲۰۰۳
۲۰۰۵–۲۰۰۶
۲۰۰۶
۲۰۰۶–۲۰۰۷
۲۰۰۷
۲۰۰۹
واسکو دوگاما
پی‌اس‌وی آیندهوون
بارسلونا
فلامینگو
والنسیا
واسکو دوگاما
فلومیننسه
السد
واسکو دوگاما
آدلاید یونایتد
آدلاید یونایتد
واسکو دوگاما
کلوپ فوتبال آمریکا
۴۷ (۱۷)
۱۰۷ (۹۶)
۴۶ (۳۴)
۶۲ (۳۷)
۱۱ (۵)
۴۶ (۴۱)
۶۰ (۳۴)
۳ (۰)
۳۱ (۲۲)
۲۵ (۱۹)
۴ (۱)
۶ (۳)
۰ (۰)
تیم ملی
۱۹۸۷–۲۰۰۵ برزیل ۷۰ (۵۵)
دوران مربیگری
۲۰۰۷–۲۰۰۸ واسکو دوگاما

روماریو د سوزا فاریا (به پرتغالی: Romário de Souza Faria) (زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۶۶) در شهر ریو دو ژانیرو برزیل، فوتبالیست بازنشسته تیم ملی فوتبال برزیل است. او یکی از بهترین فوتبالیست‌های تاریخ است. او ۱۰۰۰ گل به ثمر رسانده است و در سال ۱۹۹۴ به عنوان بهترین بازیکن سال جهان انتخاب شده‌است. او ۷۰ بازی ملی دارد و ۵۵ گل به ثمر رسانده است. وی در سال ۲۰۰۹ میلادی از فوتبال خداحافظی نمود.

فعالیت های سیاسی

وی در سال ۲۰۱۰ با بیش از ۱۵۰ هزار رای به عنوان نماینده حزب سوسیالیست برزیل برگزیده شد و در کمپین تبلیغاتی اش از دفاع از حقوق معلولان، جوانان و بچه ها گفت: «جوانان را با ورزش از مواد مخدر دور کنید». 

آمار

تیم گل بازی میانگین گل
واسکو د گاما ۳۲۶ ۴۱۰ ۰٫۷۹
آیندهون ۱۶۳ ۱۶۵ ۰٫۹۸
بارسلونا ۹۵ ۸۴ ۱٫۱۳
باشگاه فوتبال فلامینگو ۲۰۴ ۲۴۰ ۰٫۸۵
والنسیا ۱۴ ۲۱ ۰٫۶۷
باشگاه فوتبال فلامینگو ۴۸ ۷۷ ۰٫۶۲
باشگاه ورزشی السد ۰ ۳ ۰
باشگاه فوتبال میامی ۲۲ ۲۹ ۰٫۷۶
باشگاه فوتبال آدلاید یونایتد ۱ ۴ ۰٫۲۵
تیم ملی فوتبال برزیل ۵۶ ۷۴ ۰٫۷۶
تیم المپیک برزیل ۱۵ ۱۱ ۱٫۳۶
یوث یرز ۷۷ ۱۲۷ ۰٫۶۱



۲۱ ۱۳ ۱٫۶۱

زندگینامه: آده‌میر مارکز منه‌زس (1922–1996)


آده‌میر مارکز منه‌زس در تاریخ 8 نوامبر سال 1922 در رسیف برزیل به دنیا آمد.

دوران نوجوانی

اولین قدم‌های آده‌میر در فوتبال در اسپسورت کلوب دو رسیف بود، تیمی که پدرش، آنتونیو رودریگز مندز رئیس آن بود. آده‌میر که یک مهاجم بود، تا سال 1942 در این تیم بازی کرد. از سال 1942 تا 1945 توانایی خود را در تیم واسکو دو گاما به نمایش گذاشت. در فصل 1947/1946 به باشگاه فلومیننزه پیوست و از آنجا دوباره به واسکو دو گاما بازگشت. او در سال 1956 به فعالیت خود به عنوان بازیکن پایان داد.

باشگاه‌هایی که در آنها بازی کرده است:

1938 – 1942: اسپورت کلوب دو رسیف
1942 – 1945: واسکو دو گاما
1946 – 1947: فلومیننزه فوتبال کلوب
1948 – 1956 واسکو دو گاما
در مجموع: 497 بازی باشگاهی – 396 گل

بازی در تیم ملی

پدر آده‌میر با نام دی. ای. دا گیا به عنوان مدافع در جام جهانی 1938 بازی کرد. خود وی در 18 سالگی برای اولین بار به تیم ملی فراخوانده شد. او یکی از ستارگان تیم ملی برزیل در جام جهانی 1950 در کشور خودش بود. در روز 24 ژوئن دو ل در مقابل مکزیک (4 : 0) به ثمر رساند، در مقابل یوگسلاوی (2 : 0) هم یک گل زد.

برزیل که در گروه خود صدرنشین شده بود، در مرحله بعدی در دیدار برابر سوئد که آن زمان قهرمان المپیک بود، در مقابل 160000 تماشاگر در ورزشگاه غول‌پیکر ماراکانا در 9 ژولای، برزیل 7 بر 1 پیروز شد و آده‌میر در این دیدار 4 گل تیمش را وارد دروازه سوئد کرد.

چهار روز بعد در دیدار با اسپانیا که به برتری 6 بر 1 برزیل انجامید، دوباره آده‌‌میر دو گل به ثمر رساند. بدین ترتیب تعداد گل‌های زده او به عدد نه رسید و وی با این نه گل،‌ آقای گل جام جهانی 1950 شد. البته این گل‌ها برای رسیدن برزیل به مقام قهرمانی کافی نبود.

 در این جام در بازی سرنوشت‌ساز فینال مقابل مجارستان، برزیل 1 بر 2 در ورزشگاه ماراکانا مغلوب شد. باختی که تمام برزیل را در ماتم فرو برد. جالب توجه این که این بازی، تنها دیدار در جام  جهانی بود که آده‌میر در آن گلی نزد.

اولین حضور درتیم ملی برزیل: 21 ژانویه 1945 مقابل کلمبیا (3 : 0) در سانتیاگو در شیلی
آخرین حضور در تیم ملی برزیل: 15 مارس 1953 مقابل مجارستان (1 :0) در لیما در پرو

در جام جهانی: 6 بازی – 9 گل (آقای گل جام جهانی 1950)
در مجموع: 38 بازی ملی – 31 گل

فعالیت‌های پس از فوتبال

بعد از پایان فعالیتش به عنوان بازیکن فوتبال، یکی از محبوب‌ترین گزارشگران رادیو و تلویزیون بود. وی همچنین به عنوان مفسر در روزنامه‌های "او دیا" و "آ نوتیسیا"، به عنوان مربی در واسکو دو گاما و فلومیننزه، و نیز به عنوان تاجر فعالیت می‌کرد.

موفقیت‌ها:

قهرمانی در کوپا آمه‌ریکا با تیم ملی برزیل: 1949
نایب قهرمانی جام جهانی با تیم ملی برزیل: 1950
قهرمانی باشگاه‌های برزیل با واسکو دو گاما: 1945، 1949، 1950، 1952
قهرمانی باشگاه‌های برزیل با فلومیننزه



لئونیداس داسیلوا درتاریخ 6 سپتامبر سال 1913 در ریو دو ژانیرو در برزیل به دنیا آمد.

دا سیلوا، مهاجم برزیلی‌ای که به الماس سیاه شهرت داشت، کسی است که مبتکر ضربه برگردان در فوتبال می‌باشد. لئونیداس در طول مدت فعالیتش به عنوان فوتبالیست،‌ در تیم‌های سائوپائولو، بوتافوگو، واسکو دو گاما و فلامینگو بازی کرده است. وی از سال 1933 تا 1934 در اروگوئه برای باشگاه پنارول مونته‌ویدئو توپ زد.

 او در مجموع،‌26 بار نیز پیراهن تیم ملی فوتبال برزیل را به تن کرد که از این تعداد، تنها 19 تای آن بازی رسمی محسوب می‌شد و در این 26 بازی 25 گل هم به ثمر رساند.

 او در جام جهانی 1938 فرانسه با زدن 7 گل زده، عنوان آقای گلی آن مسابقات را از آن  خود کرد. فقط در بازی خاطره‌انگیز مقابل لهستان که پس از  وقت اضافه به پیروزی 6 بر 5 برزیل انجامید، لئونیداس 3 گل وارد دروازه لهستان کرد. جالب این که وی در این بازی برای مدتی با پای برهنه بازی کرد.

 از همه دیدنی‌تر در این بازی، گل سوم او بود که توپ را در دایره وسط زمین از حریف قاپید، تا محوطه جریمه پیش رفت و با گلی فوق العاده، برزیل را راهی مرحله یک چهارم نهایی کرد. او در دو جام جهانی 1934 و 1938 که حضور داشت، در مجموع 8 گل برای برزیل زد و از آن زمان، موفق‌ترین گلزن برزیل در تمامی جام‌های جهانی شد.

لئوینداس بعد از پایان دوران فعالیتش،‌ به معروف‌ترین گزارشگر ورزشی برزیل تبدیل شد. وی همچنین مالک یک فروشگاه مبلمان در سائوپائولو بود.

دا سیلوا از بیماری آلزایمر رنج می‌برد و ده سال پایانی عمر خود را در یک کلینیک گذراند. وی در 24 ژانویه سال 2004 در گذشت.

باشگاه‌هایی که در آنها بازی کرده  است:

1929 – 1929: سائو کریستووائو
1929 – 1939: سیریو لیبانس
1931 – 1932: بونسوسسکو
1933 – 1933: پنارول
1934 – 1934: واسکو دو گاما
1935 – 1935: اس.سی. برزیل
1935 – 1936: بوتافوگو
1936 – 1941: فلامینگو
1942 – 1951: سائو پائولو

تیم ملی برزیل:

25 بازی و 24 گل زده
8 بازی و 8 گل زده در جام جهانی

موفقیت‌ها:

قهرمانی منطقه ریو دو ژانیرو: 1934، 1935، 1939
قهرمانی منطقه سائو پائولو: 1943، 1945، 1946، 1948، 1949
حضور در جام جهانی: 1934، 1938
آقای گل جام جهانی:

34، 1938







موضوعات مرتبط با این مطلب : | نسخه قابل چاپ
____________________________________________________
برچسب ها:


نام :
ايميل:
سايت:
ارسال نظر به صورت خصوصي به مدیر سایت
.: Weblog Themes By blogskin.ir :.

پرامکانات ترین سرویس وبلاگدهی