مقدمه ی وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم .
 سپاس و ستایش مختص خداوند والاست.خداوندی که بندگانش راباعشق افرید.وباروحش بر ان دمید و زندگی را برای بندگانش بامعناساخت و انسان را جانشین خود بر روی زمین قرار داد.تا همه ی صفات  موجودیتش را نشان بدهد. ستایش بی همتا برای خالقی تواناو رزاقی بی حساب.فرمانروای تمام کائنات وحافظ کل نظام هستی.پوشاننده ی همه ی عیوب.امرزنده ی گناهان وعادل عدالتگر ها.حاکم حکومتهاو یکتای بی همتا وزیبای زیبایی ها............( لااله اله الله محمدالرسول الله) 
__( تکه کلامی از نویسنده )
من نمی نالم از هوای کوی دوست
.

چون هرچه دارم از دیدار اوست.

کارم کار معشوق است وبس.
حال یارم یار معشوق است وبس.
هر نوایی که می زنم از فراق اوست.

هر ناله ای که می زنم از فراق اوست.
کی کند مرا ندایی یا که دهد مرا جوابی.
 من که هستم یا که چه هستم.
 یار خود میگوید تو انی و فلانی
.
دوست دارم ندای دوست را .
 
دوست دارم هوای دوست را.